Bert

Mijn wieg stond in een huisje midden op het platteland in zuidoost Friesland. De woonomgeving was omgeven met kruidenrijke weilanden, wijken, struwelen en singels. Mijn vader hield wat vee en boerde daarbij “ouderwets”. Geen ipads en iphones, het vertier bestond o.a.  uit vissen, kikkers vangen,  in bomen klimmen en vogelnesten zoeken. De schoolmeester was een natuurliefhebber en schonk daar klassikaal en buiten ook aandacht aan. Al met al een omgeving waar bij mij de interesse in natuur is ontstaan.

Dat natuur op boerenland en daarbuiten niet vanzelfsprekend is was mij op jonge leeftijd al wel duidelijk. Dit vormde de reden om milieukunde te studeren en werk te zoeken in de groene sector om zodoende te kunnen bij dragen aan o.a. de bescherming van natuur en landschap. Sinds 1996 werk ik bij Landschapsbeheer Drenthe, een organisatie die zich vooral buiten de grote natuurgebieden inzet voor natuur en landschap. Creëren van betrokkenheid van burgers is hierbij een belangrijk aspect.

Hobbymatig ben ik betrokken bij georganiseerd vogelonderzoek in de provincie Drenthe zoals het onderzoek naar zeldzame- en kolonievogels (districtcoördinator Sovon), verspreidingsonderzoek in het kader van de Vogelatlas, mede coördinator “telgroep Drentse Aa”, en redactielid van Drentse Vogels (Werkgroep Avifauna Drenthe). Daarnaast doe ik sinds 2008 in Assen onderzoek naar Stadse Scholeksters.

Het gaat mij niet alleen om tellen en getallen, maar vooral om achterliggende factoren die gedrag en succes van soorten sturen. In mijn blogs zal ik voornamelijk van dat laatste verslag doen. Laten zien hoe vogels zich gedragen, zich kunnen aanpassen  (of juist niet) en waarom. Over hoe mooi dat kan zijn, maar ook over de kwetsbaarheid van al dat moois.

Lees mijn blogs

Kraaien "zwarte schapen"?

Na twee blogs over geliefde vogels als ooievaar en steenuil leek het me gepast om ook een keer iets te schijven minder geliefde vogels; kraaiachtigen. Van oudsher heeft deze soortgroep een slechte reputatie, zoals brenger van dood, ziekte en verderf. Eksters zouden munten stelen en heksen vergezellen, net als de raven. Dat kraaien in de

Kieviten: luchtacrobaten in een vrije val

Daar waar ruim 5 maanden geleden onder rook van Deurze twee kieviten zaten te broeden, zit nu een groep van ruim 50 soortgenoten. De plaats van handeling, een kale geoogste aardappelakker met enkele waterplassen, is de ideale plek om voedsel te zoeken. Een kievit, die voor een belangrijk deel zijn prooien op het oog zoekt,

Beschermgodin klautert op

Uilen spotten is niet eenvoudig, maar de steenuil vormt daarop een uitzondering. Als je eenmaal weet waar een steenuil broedt, is het best eenvoudig om ze regelmatig te zien. Ze zitten graag overdag even in het zonnetje, vaak op vaste plekken. Gelukkig ken ik een paar van die plekjes. Met een veranderlijke blik kijken ze

Ooievaar 2.0 klaar voor de toekomst

Je hoeft geen ervaren vogelspotter te zijn om vandaag de dag een ooievaar te ontmoeten. Zeker als in juli en augustus ergens gemaaid wordt is er bijna geen ontkomen aan. De grote zwart witte vogel steekt dan schril af tegen het lichtgele grasveld wat achterblijft nadat er gehooid of gekuild is. Hoe anders was dat

Op het randje

Voor het onderzoek naar scholeksters kom ik de laatste jaren gedurende het broedseizoen regelmatig in Het Grote Veld. Dit gebied ligt net ten noorden van Assen, ingeklemd tussen de A28 en het Noord-Willemskanaal. Met het oog op toekomstige woningbouw heeft de gemeente Assen hier de agrarische bedrijven opgekocht. Als gevolg van de recente recessie is